É como un conto...Un conto no que ela nom pode viiviir sem el,no que ela ten claro que cada día o quería máis por moi imposíbel que iso puidera parecer,sabia que quería comparti-la súa vida com el,que TODO absolutamente TODO ía saír bem,,
Un conto no que nada nin ninguén os podería separar,onde a pesares de poder ter o mundo en contra eles dous son invencíbeis...Ela é feliz,nom ve nada malo na súa vida,con el todo é bo,ela volve sorrir e sempre tiinha o sorriso del o seu lado,ela volvia a ser como unha meninha,a ser máis que feliz,,todo o malo era bo,,porque EL era todo o que ela queriia,,EL era o que a facia sorrir..EL ERA O SEU SORRISO e ela amábao como nunca amou a ninguén. ( L )